ในปี 2002 ประเทศญี่ปุ่นปล่อยหนังบู๊ไซไฟที่ผสมผสานความมันส์ของหนังยิงกันกับพล็อตข้ามเวลาอย่างลงตัว เพชรฆาตทะลุศตวรรษ (The Returner) คือผลงานของผู้กำกับมากฝีมือ ยามาซากิ ทาคาชิ ที่พาเราดำดิ่งสู่โลกที่มนุษย์ต่างดาวกำลังจะบุกครอง และความหวังเดียวคือมือปืนจอมเซ็งที่ถูกสาวน้อยจากอนาคตบังคับให้ร่วมมือ หนังเรื่องนี้อาจไม่ดังเท่าหนังฮอลลีวูดในยุคเดียวกัน แต่กลับมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่แฟนหนังเอเชียต้องไม่พลาด
| ชื่อต้นฉบับ | リターナー |
|---|---|
| ปีที่ฉาย | 2002 |
| แนว | บู๊, ผจญ, นิยายวิทยาศาสตร์ |
| ความยาว | 116 นาที |
| ผู้กำกับ | 山崎貴 |
| เรท | R |
| คะแนน TMDB | 6.5/10 (251 โหวต) |
เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)
เรื่องราวเริ่มต้นที่ มิลลี่ (ซูซูกิ อัน) หญิงสาวปริศนาที่เดินทางจากปี 2084 สู่ปี 2002 เธอมีภารกิจสำคัญ: หยุดยั้งการรุกรานของมนุษย์ต่างดาวที่กำลังจะกวาดล้างมนุษยชาติให้สิ้นซาก มิลลี่ต้องการความช่วยเหลือจาก มิยาโมโตะ (คาเนชิโร ทาเคชิ) มือปืนฝีมือฉกาจที่ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว แม้มิยาโมโตะจะไม่อยากยุ่ง แต่เขากลับถูกสาวน้อยบังคับให้ร่วมทาง ระหว่างทางพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับยาคูซ่า สายลับ และกองกำลังมนุษย์ต่างดาวที่ซ่อนตัวอยู่ในร่างมนุษย์ หนังดำเนินเรื่องเร็ว ตื่นเต้น และเต็มไปด้วยฉากแอ็กชันที่ชวนลุ้น โดยไม่เฉลยตอนจบแน่นอน
งานการแสดงและตัวละคร
คาเนชิโร ทาเคชิ (หรือที่แฟนไทยรู้จักในชื่อ คาเนชิโร โทโมะ) ถ่ายทอดบทมิยาโมโตะได้อย่างน่าสนใจ เขาคือมือปืนผู้เชี่ยวชาญแต่กลับมีมุมอ่อนโยนและขี้เบื่อหน่าย การแสดงของเขาทำให้ตัวละครนี้มีมิติ ไม่ใช่แค่คนเก่งไร้หัวใจ ซูซูกิ อัน ในบทมิลลี่ก็โดดเด่นไม่แพ้กัน เธอแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและความเปราะบางของเด็กสาวที่ต้องแบกภาระหนักอึ้ง เคมีระหว่างสองนักแสดงหลักลงตัว สร้างความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและขบขันในเวลาเดียวกัน ตัวละครสมทบอย่างมิโซงูจิ (คิชิทานิ โกโร) และเสี่ยว (คิริน คิกิ) ก็ช่วยเพิ่มสีสันและความซับซ้อนให้กับเรื่อง
งานกำกับ ภาพ และดนตรี
ยามาซากิ ทาคาชิ ผู้กำกับมากความสามารถ (เจ้าของผลงานอย่าง Always: Sunset on Third Street และ Stand by Me Doraemon) พิสูจน์ฝีมืออีกครั้งด้วยการกำกับหนังแอ็กชันไซไฟที่ทั้งสนุกและมีหัวใจ งานภาพถ่ายทำได้สวยงาม โดยเฉพาะฉากต่อสู้ที่ใช้เทคนิค Quick Cut และ Slow Motion ได้อย่างมีสไตล์ เอฟเฟกต์พิเศษแม้จะไม่ทันสมัยเท่าปัจจุบัน แต่ก็ทำได้ดีตามมาตรฐานยุค 2000 โดยเฉพาะฉากการต่อสู้กับมนุษย์ต่างดาวที่ใช้ CG ผสมผสานกับการแสดงสดได้อย่างกลมกลืน ดนตรีประกอบโดย นากาตะ โยชิฮิโระ ช่วยเพิ่มอารมณ์และความตื่นเต้นให้กับทุกฉาก โดยเฉพาะเพลงธีมที่ติดหู
บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ
แม้ เพชรฆาตทะลุศตวรรษ จะไม่ใช่หนังไซไฟที่ซับซ้อนหรือมีพล็อตล้ำลึก แต่สิ่งที่ทำให้หนังน่าจดจำคือการผสมผสานแนวหนังบู๊ที่มันส์เข้ากับอารมณ์ขันและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร หนังกล้าที่จะเล่นกับแนวคิดเรื่องเวลาและโชคชะตาโดยไม่ยึดติดกับกฎเกณฑ์ตายตัว ทำให้ผู้ชมได้สนุกไปกับการผจญภัยโดยไม่ต้องคิดมากเกินไป จุดเด่นคือการสร้างตัวละครเอกที่มีเสน่ห์และการดำเนินเรื่องที่กระชับ ไม่ยืดเยื้อ อย่างไรก็ตาม หนังอาจมีจุดอ่อนในเรื่องของตรรกะทางวิทยาศาสตร์และการอธิบายที่มาของมนุษย์ต่างดาวที่คลุมเครือ แต่ถ้าคุณมองข้ามจุดนี้ไปได้ หนังก็มอบความบันเทิงเต็มร้อย
นักแสดงนำ
จุดเด่น
- การแสดงของคาเนชิโร ทาเคชิ และซูซูกิ อัน ที่เข้ากันดี
- ฉากแอ็กชันสนุก ตื่นเต้น มีสไตล์
- ดนตรีประกอบและงานภาพสวยงามตามยุค
จุดด้อย
- พล็อตเรื่องและกฎของเวลาไม่ชัดเจน ขาดตรรกะทางวิทยาศาสตร์
- เอฟเฟกต์พิเศษบางจุดดูล้าสมัยในปัจจุบัน
สรุป
เพชรฆาตทะลุศตวรรษ เป็นหนังบู๊ไซไฟที่สนุกและมีเสน่ห์ แม้เอฟเฟกต์จะเก่าไปบ้าง แต่การแสดงของนักแสดงนำและฉากแอ็กชันที่ตื่นเต้นชดเชยได้หมด ถ้าคุณเป็นแฟนหนังเอเชียที่อยากหาหนังเก่ามาดู หรือชอบคาเนชิโร ทาเคชิ เรื่องนี้ไม่ควรพลาด
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
คำถามที่พบบ่อย (FAQ)
เพชรฆาตทะลุศตวรรษเป็นหนังญี่ปุ่นหรือจีน?
เป็นหนังญี่ปุ่นครับ ผู้กำกับชาวญี่ปุ่น และนักแสดงนำคือคาเนชิโร ทาเคชิ (นักแสดงลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไต้หวัน) และซูซูกิ อัน (นักแสดงญี่ปุ่น)
หนังเรื่องนี้มีภาคต่อไหม?
ไม่มีภาคต่อครับ เป็นหนังเดี่ยวที่จบในตอนนั้น
เพชรฆาตทะลุศตวรรษน่าเบื่อไหม?
ไม่น่าเบื่อครับ หนังดำเนินเรื่องเร็ว มีทั้งแอ็กชัน ตลก และดราม่า เหมาะกับคนที่ชอบหนังบู๊ไซไฟแบบเบาสมอง
หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาวจริงหรือ?
ใช่ครับ มนุษย์ต่างดาวเป็นตัวร้ายหลัก แต่หนังไม่ได้เน้นความสยองขวัญ เป็นแนวแอ็กชันผจญภัยมากกว่า